Cerkiew w Bednarce

Cerkiew greckokatolicka pw. Opieki Najświętszej Maryi Panny (obecnie kościół rzymskokatolicki pw. Matki Boskiej Nieustającej Pomocy)

Położenie

Cerkiew w Bednarce znajduje się w centrum wsi, przy głównej drodze.

Sama wieś położona jest przy szosie Gorlice - Nowy Żmigród, u pogórza Ceklinki.

O Bednarce wzmiankowano już w 1401 roku, jako o wsi królewskiej, prawa niemieckiego. Jednak już w 1420 roku rządziła się prawe wołoskim, jako jedna z pierwszych na tych terenach.

W 1880 roku była wsią czysto łemkowską, siedzibą parafii greckokatolickiej. Podczas “Akcji Wisła” wysiedlono z niej 433 Łemków, pozostawiając 64 Polaków. Po 1956 wielu z nich chciało powrócić, ale udało się to nielicznym.

Historia

Cerkiew w Bednarce wybudowano w 1900 roku głównie dzięki finansowej pomocy emigrantów ze Stanów Zjednoczonych. Poprzednia drewniana cerkiew wybudowana przed 1828 rokiem spłonęła.

Dwa lata temu przeprowadzono remont cerkwi, wymieniono posadzkę, oraz odrestaurowano polichromię i ikonostas.

Architektura

Cerkiew jest murowana, orientowana, w odróżnieniu od tradycyjnej łemkowskiej, trójdzielnej świątyni, nie posiada babińca, a tylko nawę i prezbiterium. Ma dwie niewysokie wieże, obydwie kryte felcowaną blachą - budowa cerkwi w Bednarce przypomina cerkwie budowane na niedalekiej słowackiej Łemkowszyźnie. Otacza ją kute ogrodzenie, oraz kilkusetletnie drzewa.

Wnętrze/wyposażenie

Zachował się częściowo stary ikonostas, natomiast nowy, górna część, został namalowany przez ukraińskich artystów. Stare, oryginalne ikony namiestne umieszczone są na dole, przedstawiają św. Mikołaja, Matkę Bożą z Dzieciątkiem, Chrystusa Nauczającego, oraz Archanioła Michała, która dość nietypowo zastępuję ikonę chramową, czyli przedstawiającą patrona cerkwi.

Górna część ikonostasu także nie zachowała tradycji łemkowskiej, gdyż zamiast 12 ikon prazdnyczek, przedstawiających główne święta kalendarza liturgicznego, jest tylko 6.

Zachowały się w cerkwi oryginale carskie wrota, oraz złocone wrota diakońskie, wykonane przez rymanowskiego artystę o nazwisku Szajna w 1900 roku. Poświadcza to sygnatura na odwrotnej stronie carskich wrót.

Wizerunek patronki cerkwi namalowano na suficie w otoczeniu procesji wiernych w strojach ludowych. Obraz patronki jest obrazem nowym, procesja jest oryginałem.

Co warto zobaczyć

Na przycerkiewnym cmentarzu znajduje się kilka starych krzyży i kamiennych cokołów, w najstarszej części cmentarza, w jego górnej części znajduje się cmentarz wojenny z okresu I wojny światowej.

W Bednarce zachowało się kilka krzyży przydrożnych, wybudowane są też dwie kapliczki, murowana i drewniana.

Go to top