Kościół w Kąclowej

Kościół rzymskokatolicki pw. św. Wojciecha

Położenie

Kościół w Kąclowej położony jest na wzniesieniu nad główną drogą, po jej prawej stronie jadąc od strony Grybowa do Florynki, przy której ciągnie się sama wieś, która została wybudowana w dolinie rzeki Białej, będącej dopływem Dunajca.

Historia

Kąclowa jest starą wsią królewską, nie jest znana dokładna data jej pierwszej lokacji, ale wiadome iż jej początki sięgają XIV wieku. Po raz pierwszy wieś występuje w źródłach historycznych w 1428 roku. Hodowla i rolnictwo stanowiły jej główne źródła utrzymania. Podobnie miało się w wiekach późniejszych, kiedy to główną podstawą była uprawa roli, a także tkactwo z którego był znany ten obszar. Kąclowa słynęła także z wikliniarstwa i wyrobu powrozów.

W 1929 roku w Kąclowej biskup tarnowski Leon Wałęga erygował parafię, kiedy kończono budowę kościoła, którą rozpoczęto w 1925 roku. Wybudowano go wedle projektu znanego architekta Zdzisława Mączeńskiego, pod kierownictwem budowniczego Stanisława Morańdy.

Remontowano go w 1965 roku, odnawiając poszycie dachu i wzmocniono konstrukcję.

Architektura

Architektura świątyni nawiązuje do regionalnego, sakralnego budownictwa drewnianego. Ma konstrukcję słupowo-zrębową, jest pokryty pionowym oszalowaniem. Składa się z nawy i zamkniętego trójbocznie prezbiterium, przy którym znajduje się mała zakrystia, oraz wysokiej, pochyłej wieży, podzielonej okapowym daszkiem na dwie kondygnacje. Do nawy przylegają częściowo otwarte podcienia. Nawę i prezbiterium pokrywają dachy dwuspadowe z wieloboczną wieżyczką na sygnaturkę. Wieżę poprzedzoną niewielką kruchtą, nakrywa dach namiotowy, zwieńczony hełmem baniastym z pozorną, ośmioboczną latarnią. Ciekawostką jest to, że prezbiterium umiejscowione jest od zachodu, a wieża od wschodu, czyli inaczej niż to miało miejsce zazwyczaj.

Wnętrze nakryte jest stropem płaskim w prezbiterium, a w pozostałej części stropem kolebkowym z płaskimi odcinkami wspartymi na drewnianych słupach.

Wyposażenie/wnętrze

Ołtarz główny został wykonany w 1960 roku, przez Jana Puchałę. Znajduje się na nim obraz Ukrzyżowania również z tego samego roku, namalowany przez Czesława Preisa. Niżej po bokach dwie duże, drewniane rzeźby przedstawiające św. Piotra i św. Pawła. W zwieńczeniu gołębica Ducha Świętego w promienistej glorii. W oknach prezbiterium znajdują się dwa witraże figuralne projektu Jana Bukowskiego z 1932 roku. W świątyni znajdują się jeszcze dwa ołtarze boczne, jeden neogotycki, ofiarowany z Nowego Sącza, drugi prowizoryczny, drewniana ambona i chrzcielnica z około 1933 roku wykonane przez Stanisława Grybosia, oraz organy z 1793 roku pochodzące z dawnego parafialnego kościoła w Ciężkowicach.

Dzwon pochodzi z 1924 roku.

Go to top